Sleepday Reading Log

วันนี้มีโอกาสไปหม่ำบุฟเฟ่ต์มื้อกลางวันที่โรงแรมเปิดใหม่ โรงแรมศิวิไลซ์   Civilize Hotel โดยโรงแรมแห่งนี้นี้ตั้งอยู่บริเวณห้าแยกน้ำพุเลย ถ้าคนในพื้นที่อาจหาไม่ยากแต่คนต่างพื้นที่อาจงงนิดหน่อย เพราะทางเข้าแลดูลึกลับ แต่อย่าให้ทางเข้าลวงตา เพราะเมื่อคุณเข้ามาคุณจะพบโรงแรมใหญ่เบิ้ม ใหม่เอี่ยมอยู่ภายใน ที่จอดรถเหลือเฟือ ข้ามมาสู่เรื่องของกินดีกว่า รอบนี้ได้มีโอกาสมาจัดบุฟเฟ่ต์มื้อกลางวันที่ Civilize Hotel สำหรับมื้อกลางวันนั้น คนละ 149 บาทครับ  ไลน์อาหารนั้นประกอบด้วยของคาวประมาณ 3-4 อย่าง มีส้มตำ หมูย่าง/ไส้อั่ว ขนมจีนน้ำยา พร้อมด้วยต้มแซ่บ/แกงจืด  มองมาอีกฝั่งก็มี สลัดผัก เครื่องดื่ม น้ำเปล่า+น้ำสมุนไพร อย่างกระเจี้ยบ/อัญชัน รวมไปถึงกาแฟที่มีเครื่องให้กดเอง แต่ทั้งหมดล้วนโดนมองผ่านเพราะทีเด็ดที่เราสนใจก็คือพิซซ่าทำเอง คุณจะได้รังสรรค์ความอร่อยด้วยตัวเอง ชอบกินอะไรใส่เข้าไปให้ครบสูตร แล้วยัดเข้าเตาพิซซ่า จากนั้นก็รอเวลาความอร่อย บอกเลยว่า 2 แผ่นไม่พอ มี 3 มี 4 แผ่น แน่นอนอาหารอื่นไว้กินรอพิซซ่าสุก หุหุ สำหรับท่านที่สนใจอาหารลองเปิดดูใน Facebook ของทางโรงแรมได้...

โอฮาโยะ โกซาเอมัสสสสสสสึ จาก Hotel Mount Racey เมือง Yubari   วันนี้ตื่นมาตั้งแต่ 6 โมงเช้า หรือประมาณตี 4 ของประเทศไทย  ตื่นมาก็ยังง่วง ๆ งง ๆ  แต่ก็ต้องรีบตื่นตามเวลานัด เดี๋ยวไม่มีเวลากินเข้าวเช้า  และมื้อเช้าวันนี้ก็ฝากท้องกับโรงแรมเช่นเดิม  โดยอาหารเช้าก็กินที่ห้องบุฟเฟต์ ที่เดียวกับที่กินมื้อค่ำเมื่อคืนนั่นแหละ อาหารเช้าวันนี้น่ากินหลายอย่างเลย แต่ที่ถูกปาก โดนใจ ก็คงเป็นข้าวหน้าปลาดิบ ที่เราตักข้าวและปลาดิบมาโปะใส่เอง อยากอลังการแค่ไหนก็จัดได้เต็มที่ บอกเลยว่าอร่อยมากมาย แถมมีนมวัว ที่เป็นของขึ้นชื่อของฮอกไกโด ให้ดื่มด้วย ก็จัดไป 2 แก้วเลย...เอิ๊ก  

สวัสดียามเช้า หลังจากนอนหลับแบบงงบนเครื่องบิน ก็โดนปลุกตื่นตั้งแต่ก่อนตี 5 (เวลาไทย) มากินข้าวเช้าบนเครื่องบินของหางแดง Air Asia X   มื้อเช้าวันนี้คือ ข้าวไก่ย่าง พร้อมน้ำจิ้มแจ่ว อร่อยใช้ได้เลยนะ หลังจากกินเสร็จก็งีบต่อได้  มารู้สึกตัวตื่นอีกทีก็ตอนล้อแตะพื้นเรียบร้อย และแล้วเราก็มาถึงที่  สนามบิน New Chitose Airport    เมื่องซัปโปโร เกาะฮอกไกโด มาถึงเวลาประมาณ 9 โมงญี่ปุ่น (เวลาเร็วกว่าไทย 2 ชม) ลงเครื่องมาก็ต่อแถวตรวจคนเข้าเมือง ซึ่งแถวยาวมากกกกก  จากนั้นก็ไปรับกระเป๋า พอจะเข็นออกมาก็เจอพี่ ตม ใจดี ขอตรวจกระเป๋านิดนึง แน่ละก็ไม่ขัดข้องเพราะขาไปกระเป๋าเบา ๆ  กว่าคณะทัวร์จะออกมากันได้ครบคนก็ 10:45 เลยทีเดียว ได้เวลาอันเหมาะสมก็ขึ้นรถทัวร์เพื่อเดินทางไปยัง สวนชิกิไซโนะโอกะ Shikisai no Ok a  อยู่ที่เมือง บิเอะ เมืองเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่บริเวณกลางเกาะฮอกไกโด ห่างจากสนามบินประมาณ 3 ชม ระหว่างทางมีแวะเข้าห้องน้ำ 1 รอบ ก็ขอแชะภาพซักหน่อย มาญี่ปุ่น ถ่ายกับป้ายภาษาญี่ปุ่นซักหน่อย เดี๋ยวไม่รู้ว่ามาถึง บรรยากาศดูเงียบสงบ จนรู้สึกแปลก ๆ ว่าคนหาย...

โปรแกรมทัวร์วันแรกไม่มีอะไรครับ เพราะเราจะได้ขึ้นเครื่องบินเพื่อบินไปยังฮอกไกโดกัน... ไปถึงสนามบินดอนเมืองก็เกือบถึงเวลานัด เลยได้ไปหากรุ๊ปทัวร์ ไปถึงเคาน์เตอร์เช็คอินก็ยังไม่เปิด มองไปเห็นแถวรอยาวเหยียด เลยขอไกด์ไปกินข้าวก่อนนอน  ได้มีโอกาสไปฝากท้องที่ Magic food ของสนามบิน พร้อมซื้อขนมปังตุนไปด้วย 3 ชิ้น กะว่าเผื่อบนเครื่องมีให้กินไม่อิ่มจะได้มีอะไรกิน  พอกลับมาเช็คอินอีกทีก็เกือบ 3 ทุ่มครึ่ง แถวเช็คอินไม่ยาวแต่ก็ใช้เวลารอพอสมควรเหมือนกัน ผ่านการตรวจคนก็เดิน Duty Free เล่นจนถึงประมาณ 5 ทุ่มกว่า ก็ได้เรียกขึ้นเครื่อง นั่งซะหางเครื่องเลย แต่ก็ดีนะ เพราะที่นั่ง 3 คนแต่นั่งแค่ 2 คน คิดว่าแต้มบุญยังมีอยู่ เลยได้นั่ง-นอนสบายเลย ตอนนี้ก็ดึกละ ได้เวลานอน ฝันดีราตรีสวัสดิ์ เจอกันอีกทีที่ญี่ปุ่น... แผนที่ฮอกไกโด พร้อมไฮไลท์ที่เที่ยว เที่ยวรอบนี้ไม่เดียวดายเพราะมีสาวเคียงคู่ที่เราจะได้ไปเที่ยวด้วยกัน แถมเพิ่งเคยได้เที่ยวเดินทางกลางปี  ซึ่งเป็นช่วงฤดูร้อนของที่ญี่ปุ่น  เคยบินแวะไปเปลี่ยนเครื่องก็หลายครา แต่ไม่เคยมีโอกาสได้ไปเที่ยวซักที รอบนี้แหละ ญี่ปุ่นที่เป็นเพียงจุดพั...

ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมามีโอกาสไปเที่ยวกรุงเทพ ก็เลยต้องหาโรงแรมที่พักซักคืน ด้วยความเคยชินกับถิ่นแถวนั้นเลยมองหาโรงแรมในโซนนั้น แล้วก็มาเจอะกับ โรงแรม เดอ ม็อค (Hotel De Moc) ด้วยความที่กะว่าจะตื่นสาย ๆ เลยอยากหาของกินที่โรงแรมเลย ก็เลยหารีวิวของโรงแรมนี้ แต่จนแล้วจนรอดก็หาไม่เจอ ก็เลยมารีวิวให้ละกัน เผื่อคนอื่นที่จะไปพักจะได้มีข้อมูล

พอดีมีคนชวนไปเที่ยวฮ่องกงเลยไปหาดูหนังสือในห้องสมุด ก็เจอเล่มนี้ เปิดดูก็น่าสนใจดีเพราะเป็นสีทั้งเล่ม ลองดูหน่อยแล้วกันว่าจะดีหรือเปล่า เล่มนี้น่าหนังสือพาเที่ยวเล่มแรกเลยมั้งที่ได้เอามารีวิว ส่วนมากจะหาข้อมูลจากในเน็ตมากกว่าไม่ค่อยเปิดหนังสือเท่าไหร่ เพราะข้อมูลการท่องเที่ยวโดยเฉพาะสถานที่ยอดนิยมมีเยอะมาก แถมข้อมูลที่ได้ก็ค่อนข้างสดใหม่ ต่างกับหนังสือที่พอเวลาผ่านไปซักระยะนึงแล้ว ข้อมูลอาจมีการเปลี่ยนแปลงไปได้ จากที่ได้ลองเปิดอ่าน  เซียนฮ่องกง Hong Kong  ในเล่มรู้สึกว่าจะเน้นการตะลุยช็อปปิ้งเป็นหลัก หนังสือมีการแบ่งทำเลช็อปปิ้งออกเป็นเขต/ย่าน จากนั้นก็แนะนำร้านค้า ร้านอาหาร แหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจในเขตนั้น ยังมีข้อมูลของโรงแรมที่พักในเขตนั้นด้วย บอกได้เลยว่าครบเครื่อง โดยรวมแล้วก็ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับการหาข้อมูลที่ช็อปปิ้งในฮ่องกง แม้หนังสือออกมานานแล้วแต่ร้านรวงต่าง ๆ น่าจะยังอยู่ที่เดิมบ้างหล่ะ ถ้าสนใจร้านไหนเป็นพิเศษค่อยหาข้อมูลเพิ่มเติมเอาละกันเนอะ...

วันอาทิตย์กับแสงแดดที่ร้อนระอุ รวมถึงความเมื่อยล้าจากการวิ่งเมื่อเช้า ทำให้ผมต้องมองหาเครื่องดื่มแสนอร่อยเพื่อเติมพลังชีวิต และสิ่งนั้นจะเป็นอะไรไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่ โกโก้ปั่น ...   สำหรับร้านที่เลือกที่จะกินในวันนี้ก็คือร้าน  I View Cafe ร้านที่มีบรรยากาศดี มีมุมต่าง ๆ ให้เลือกนั่งและถ่ายรูปได้อย่างสบาย นอกจากเครื่องดื่มแล้วยังมีอาหารด้วย แต่จุดมุ่งหมายของวันนี้คือโกโก้ปั่น ว่าละก็จัดเลย พอดีตาเหลือบไปอ่านเมนูมี Cheese Fries ด้วย ก็จัดมาด้วยอีกซักอย่างละกัน พอสั่งเสร็จก็มีคำถามแปลกอย่าง "มารอใครหรือเปล่า" "มารับใครไหม" "สั่งกลับบ้านหรือเปล่า" เดาว่าทางร้านคงไม่ค่อยเจอหนุ่มอารมณ์เปลี่ยวมานั่งจิบโกโก้ปั่นคนเดียวในร้านแน่นอน... เพราะบรรยากาศร้านเหมาะกับการควงสาวมานั่งเดทมากกว่า นั่งอ่านหนังสือชิวๆ ได้พักนึงโกโก้ปั่นก็มา จิบแรกที่กินเหมือนจืด แต่จิบสอง จิบสามเริ่มรู้สึกถึงรสโกโก้ รสหวานไม่ค่อยโดดเด่น(ซึ่งก็ดี) แต่รสโกโก้ถือได้ว่าเข้มข้น...แต่ไม่มาก รู้สึกจืดกว่าที่คิด แต่โดยรวมแล้วก็ถือว่าอร่อยดีครับ ถ้าชอบแบบไม่หวานและไม่เข้มเกินไปก็น่าจะชอบ แต่ส่วนตัวผมว่าจ...

สวัสดียามเช้า ค่ำคืนแรกในเวียดนามผ่านไปได้ด้วยดี นอนหลับสนิทด้วยความที่ Time Zone เดียวกันกับเมืองไทยทำให้ไม่ต้องกังวลเรื่องเวลา ว่าแล้วก็ได้เวลารับประทานอาหารเช้าของทางโรงแรม ก่อนที่เราจะได้นั่งรถจนตูดแฉะ มื้อเช้านี้ก็เป็นบุฟเฟต์ แถมมีเฝอให้ชิมด้วย อาหารมีทั้งคาวหวาน มุมอื่นคนเยอะ เลยถ่ายมุมผลไม้ละกัน เฝอมาแบบกึ่งสำเร็จรูป เติมน้ำก็กินได้เลย กินมื้อเช้าเสร็จก็ได้เวลาขึ้นรถเพื่อเดินทางสู่จังหวัด ฟานเทียด ระยะทางประมาณ 250 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางประมาณ 4 ชั่วโมงครึ่ง เพราะที่นี่จำกัดความเร็ว ระหว่างนี้ก็ได้ทดสอบ Free-WiFi บนรถบัสด้วย ซึ่งเน็ตค่อนข้างเร็วและเสถียรดี แต่ไม่ค่อยได้เล่นอะไรเยอะ กลัวแบตหมด นั่งชมวิวกับอ่านหนังสือดีกว่า แต่หลัก ๆ คือนอน ระหว่างเดินทางก็มาดูข้อมูลซักหน่อย จังหวัดฟานเทียด (Phan Thiet)  เป็นเมืองตากอากาศและยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลที่สวยงามมีชื่อเสียงของประเทศเวียดนาม ทั้งชายทะเลยที่สวยงาม และยังมีชื่อในมนต์เสน่ห์แห่งทะเลทรายตะวันออก... เนื่องจากเป็นการเดินทางระยะไกลก็มีการแวะจุดพักรถ เพื่อให้คนขับพัก ส่วนคนนั่งก็ได้เดินยืดเส้น ยืดสาย เข้าห้...

ในตอนแรกสงกรานต์นี้ว่าจะไม่ไปเที่ยวไหน เพราะเบื่อกับการขึ้นเครื่องรอบดึก และการเบียดแย่งกิน-เที่ยวกับคนอื่น ๆ แต่สุดท้ายแล้ว ก็เกิดเปลี่ยนใจในสัปดาห์สุดท้ายก่อนสงกรานต์ จนบังเกิดทริปเร่งด่วนที่ตัดสินใจอย่างรวดเร็วใน 2 วัน โดยทริปที่เลือกไปในครั้งนี้ก็คือ เวียดนามใต้ โฮจิมินห มุยเน่ ดาลัด 5 วัน 4 คืน เป็นครั้งแรกเลยที่ได้ไปเวียดนาม แอบตื่นเต้นนะนี่ แถมมีเพื่อนบอกว่าสาวเวียดนามน่ามอง หุหุ สำหรับทริปนี้เริ่มต้นด้วยการนัดรวมตัวลูกทัวร์ที่สนามบินสุวรรณภูมิเวลา 9 โมงเช้า โดยเราจะอาศัยสายการบิน VietJetAir ในการเดินทางในครั้งนี้ด้วยไฟล์ท VZ972 BKK-SGN 11:30-13:00น. ตอนแรกที่อ่านรายการทัวร์ คิดว่ามื้อเที่ยงจะได้กินบนเครื่อง แต่ปรากฏว่าคิดผิด เพราะ VietJetAir เป็น low-cost แอร์ไลน์ ดังนั้นจึงไม่อาหาร หรือน้ำ เหมือนหางแดง AirAsia บ้านเราแหละ ประมาณบ่ายโมงก็มาถึง สนามบิน ตัน เซิน นึก (Tan Son Nhat International Airport) / ( SGN) ที่ นคร โฮจิมินห์ จากนั้นก็ผ่านการตรวจคนเข้าเมือง พร้อมเอากระเป๋า พอออกมากันครบทุกคนก็ได้เวลาหัวหน้าทัวร์จัดการเรื่องรถ กว่าจะจัดการขนกระเป๋า อพยพขึ้นรถ ล้อก็หมุน...

เป็นอีกหนึ่งค่ำคืนเดียวดาย ที่ผมรู้สึกหวิ่นเกรงที่ต้องอยู่โดดเดี่ยวในคืนเช่นนี้ ผมจึงออกเดินทางหาที่ค้ำจุนยึดเหนี่ยวในชีวิตนั่นก็คือ โกโก้ปั่นแสนอร่อย ครานี้ก็เป็นครั้งที่ได้ออกเดินทางไปสู่สถานที่แห่งใหม่เพื่อลิ้มรสชาติที่แตกต่างจากที่เคยชิม เพื่อสรรหาร้านที่จะมาเติมเต็มค่ำคืนแห่งโกโก้นี้ได้ และคืนนี้ผมก็เดินทางมาถึงร้านแห่งหนึ่ง ร้านนี้อาจหายากนิดนึง เพราะอยู่ในซอยที่ไม่ใช่ทางหลัก แต่ก็ไม่ยากเกินความสามารถในการตามหาโกโก้ปั่นกิน ร้านนี้ก็คือ The RhEa Coffee บรรยากาศภายในร้านร้อนมากมายคาดว่าคงลืมเปิดแอร์ แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะไม่ได้กะจะนั่งอยู่แล้ว แต่การจัดร้านถือว่าน่านั่งครับโดยเฉพาะส่วนที่นั่งภายนอกที่น่าจะเหมาะกับการนั่งทอดอารมณ์อย่างชิว ๆ ถ้าไม่ติดว่าฤดูนี้ยุ่งเริ่มออกมาแล้ว...  รอไม่นานเท่าไหร่ก็ได้โกโก้หน้าตาน่ากินมาไว้ในมือ ดูดแรกบอกเลยว่าอร่อยดี รสชาติเข้มข้นมีรสขมนำหน้า แบบมีความขมติดปลายลิ้น แล้วก็มีความหวานแซมนิดหน่อยพอให้รู้(ว่ามีนะ)  โดยรวมถือว่าค่อนข้างโดนใจครับ สำหรับคนชอบกินโกโก้ปั่นรสออกขม  ติดนิดนึงตรงที่ปั่นน้ำแข็งไม่ค่อยละเอียด เวลาดูดทำให้รู้สึกเหม...

วันนี้เป็นอะไรไม่รู้ เกิดเสี้ยนอยากกินโกโก้ปั่นตั้งแต่บ่าย แต่ด้วยอากาศที่ร้อนระอุประดุจเตาหมูกะทะ ท่าออกไปอาจกลายเป็นหมูย่างโดยไม่รู้ตัว จึงได้แต่เก็บกดความรู้สึกไว้จนถึงช่วงเย็น เมื่อพระอาทิตย์ตกดินก็ได้เวลาล่าเหยื่อ เฮ้ย...ไม่ใช่ ได้เวลาไปหาโกโก้ปั่นกิน และจุดหมายในการกินโกโก้ในครั้งนี้ก็คือที่ UD COFFEEBAR ยูดี คอฟฟี่บาร์  นอกจากจะมีโกโก้ปั่นรสชาติดีแล้ว ร้านนี้ยังปิดดึกอีกด้วย(3 ทุ่ม) เหมาะกับคนว่างยามราตรีเหมือนผม ร้านนี้มีเค็กหน้าตาน่ากิน กาแฟที่หอมกรุ่น แต่ไม่เคยกินซักอย่าง เพราะมาร้านนี้ทีไรก็สั่งแต่โกโก้ปั่นแค่นั้นเอง เลยบอกไม่ได้ว่าเป็นยังไง  ร้านนี้ตั้งอยู่ถนนโพนพิสัย ถ้ามาจากตลาดบ้านห้วยจะอยู่ทางฝั่งซ้ายมือ อาจหายากซักหน่อย เพราะจะเห็นแค่ป้ายที่ตั้งบนฟุตบาต ส่วนตัวร้านจะถูกซ่อนอยู่ภายใต้ร่มเงาของต้นไม้ บอกเลยว่าขี่ผ่านหลายรอบมากกว่าจะสังเกตเห็น โกโก้ปั่นร้านนี้อร่อยดีไม่หวานเกินไป รสชาติโกโก้ก็พอเหมาะ ราคาก็เหมาะสม รวม ๆ แล้วโอเคเลยครับ สถานที่ก็น่านั่ง บรรยากาศเหมาะกับการชวนแฟนมาจู๋จี๋(ถ้ามี) ส่วนคนโสดแบบผม ก็สั่งกลับบ้านกินสิครับ จะดูคนอื่นสวีทให้อิจฉาตาร้อนท...

ตื่นมาแต่เช้าเมื่อคืนนอนหลับสบายดี อาหารเช้าอร่อยดีมีบรรยากาศ ชั้น 5 ที่ดาดฟ้าของตึกเป็นอาหารตา และได้ลิ้มลอง แคบหมูกับน้ำพริกหนุ่ม ของดีเมืองเชียงใหม่ เป็นอาหารปาก พอกินข้าวเสร็จก็เก็บกระเป๋าเตรียมตัวขึ้นเครื่องตอน 9:20 เพื่อมุ่งหน้าสู่แม่ฮ่องสอน โดยเที่ยวบินนี้ใช้เวลาบินสั้น ๆ ประมาณ 25 นาที เท่านั้นเอง พอลงเครื่องก็มีรถตู้มารอรับแล้ว ก็จับกระเป๋าขึ้นหลังรถก็ได้เวลาออกเดินทางกัน ที่เที่ยวแรกของทริปก็คือ วัดจองคำ วัดที่สวยงามและมีสถาปัตยกรรมแบบพม่าที่หาไม่มีในวัดแถบอีสาน วัดแห่งนี้เป็นวัดแห่งแรกของแม่ฮ่องสอนและยังเป็นพระอารามหลวงอีกด้วย ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์ย่อม ๆ เกี่ยวกับหุ่นไม้จากพม่า อายุอานามก็น่าจะมากโข สังเกตจากสภาพไม้ที่เป็นอยู่ โดยชุดตุ๊กตาไม้ชือว่า "ตุ๊กตาไม้แกะสลักชุดพระเวสสันดร"

เทศกาลตรุษจีนกำลังจะมาถึง ก็ถึงเวลาปิดร้านหนีเที่ยวประจำปี โดยปีนี้จุดมุ่งหมายของทริปก็คือ บ.รักไทย , อ.ปาย และ เชียงใหม่ จะสนุกหรรษา อิ่มหนำสำราญ และหนาวเย็นแค่ไหน ก็ตามกันมาเลยครับ เริ่มต้นทริปก็เกือบดึกของวันนี้ ด้วยการเกาะปีกเหล็กนกแอร์ บินตรงสู่เชียงใหม่ โดยเครื่องบินที่ได้นั่งก็เป็นแบบลำเล็ก มีใบพัดอยู่ด้านข้าง ให้ความรู้สึกแบบเช่าเหมาลำมาก ถึงความจริงจะเป็นการบินไปกับชาวบ้านก็เหอะ ด้วยความที่เครื่องเป็นแบบลำเล็กจึงต้องเดินไปขึ้นที่ข้างเครื่อง งวงช้างไม่ต้องคุย เพราะมันต่อไม่ได้ เดินชิว ๆ ไปขึ้นเครื่องบิน

วันนี้ไปเดินช็อปปิ้งที่ Lotus Express แถวบ้าน ก็ได้พบกับสิ่งที่ไม่คิดว่ามันจะมีจริง ผมจึงเอื้อมมือที่สั่นเทาไปด้วยความหวั่นเกรงไปที่สิ่งนั้น แล้วคว้าหมับอย่างมั่นคง จากนั้นก้าวเดินไปที่แคชเชียร์อย่างแน่วแน่ เมื่อชำระหนี้ทางกฏหมายให้เรียบร้อย จากนั้นผมก็นำพาสิ่งนั้นตรงดิ่งกลับบ้าน เปิดคอมขึ้นมาอย่างรวดเร็วเพื่อที่จะรีวิวววววววว และสิ่งที่ทำให้ผมสนใจมากๆ นั้นก็คือ ขนมปังฟาร์มเฮ้าส์ ไส้คัสตาร์ดทุเรียนนั่นเอง ไม่รู้ว่าคนอื่นเคยกินไหม แต่ผมเพิ่งเคยเห็นมันครั้งแรกนี่แหละ และนี่จะเป็นการชำแหละเพื่อให้เข้าถึงจิตวิญญาณของขนมปังทั้ง รูป รส และกลิ่น เมื่อแกะซองออกมาคุณจะได้ขนมปังหนึ่งก้อนหน้าตาธรรมดา ที่มาพร้อมกลิ่นทุเรียนอ่อนๆ ต้องดมระยะประชิดเท่านั้นถึงจะได้กลิ่น เมื่อบิดูก็จะพบว่ากลิ่นไม่ได้ปะทุอออกมาอย่างรุนแรงอย่างที่คิด จริงๆ แล้วมีกลิ่นทุเรียนเพียงเบาบาง คัสตาร์ดเป็นกลิ่นหลักซะมากกว่า ต่อมาก็ได้เวลากิน ในส่วนขนมปังก็เหมือนไส้อื่น ๆ แหละครับ ดังนั้นขอข้ามไปสู่ส่วนไส้ จากที่ได้สัมผัส มันเป็นรสชาติผสมผสานระหว่างคัสตาร์ดและทุเรียนกวน เมื่อจับยัดเข้าปากความหวานและกลิ่นของทุเรียนจะปะทุขึ้น...

วันนี้เริ่มด้วยอาหารเช้าที่โรงแรม เป็นบุฟเฟต์แบบจีน ๆ แอบมีขนมปังและเค็กแบบฝรั่งปนมานิดหน่อย ที่เหลือก็จีนจริงจัง อาหารโดยรวมรสชาติถือว่าดี แต่ติดที่เค็มและมัน เลยไม่กล้ากินเยอะเกรงว่าจะเกิดการตีกลับระหว่างนั่งรถทางไกล ก๋วยเตี๋ยวผัดสไตล์จีน ๆ บอกเลยว่ามันและเค็มมาก เนื้ออะไรซักอย่างปิ้ง รสชาติดีแต่เค็มมาก ต้องกินคู่กับข้าวผัดจืดหรือข้าวต้ม ส่วนแตงกวาข้าง ๆ ไม่ค่อยเค็มเท่าไหร่ ออกโรงแรมมาก็พบว่า วันนี้อากาศเย็นลงกว่าเมื่อวาน ถือว่าเป็นนิมิตรหมายอันดีที่จะได้ใส่เสื้อกันหนาวที่แบกมาจากไทย หลังจากเดินย่อยอาหารหน้าโรงแรมได้พักนึงก็ได้เวลาเดินทางไปยังเมือง อู่หลง (Wulong -  武隆 )  ซึ่งใช้เวลาเดินทางประมาณ 3 ชั่วโมง ***เมือง อู่หลง ( Wulong -  武隆 ) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองฉงชิ่ง เป็นเมืองที่โอบล้อมด้วยภูเขาสูง มีแม่น้ำอู่เจียงตัดผ่านเป็นแม่น้ำสายหลักในเมืองอู่หลง เป็นเมืองที่มีอากาศดีและอุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติที่งดงาม ถนนเป็นทางด่วนพิเศษตลอดเส้นทาง เป็นเมืองที่อยู่ท่ามกลางหุบเขาโอบล้อมด้วยภูเขาสูง ทำให้เมืองนี้มีป่าไม้และพื้นที่สีเขียวเยอะและอากาศด...

วันนี้ก็ฤกษ์ดีได้เวลาเดินทางไปกับทัวร์จีนสู่ ฉงชิ่ง อู่หลง ต้าจู่ โปรแกรมเริ่มต้นด้วยการไปที่สุวรรณภูมิ คุณไกด์ผู้แสนดีก็นัดให้พบกันตอน 7:30 เพื่อรอขึ้นเครื่องตอน 10:30 ด้วยเที่ยวบิน TG 684 เครื่องที่นั่งไปนั้นเล็กมาก นั่งเข่าชันไปตลอดทาง รู้สึกว่าจะเล็กกว่าเครื่องของ Thai Smile ที่บินในประเทศด้วยซ้ำไป รอบที่บินคนก็เยอะ น่าเต็มเครื่องทีเดียวเชียว เกินครึ่งก็เป็นคนไทย ที่หนีร้อนไปเที่ยวทัวร์ฉลองสงกรานต์ ดูจากจำนวนคนที่นั่งไป คาดว่าน่าจะมีหลายกรุ๊ป เพราะกรุ๊ปผมมีแค่ 15 คนเท่านั้นเอง นั่งไปได้ซักหน่อยก็ได้เวลาอาหารเที่ยง มีให้เลือก 2 อย่าง แต่ก็เลือกหมูอบเพราะฟังดูน่ากิน ข้าวหมูอบ แซนวิสชีสที่เลอเลิศ และเค็กที่หน้าตางั้น ๆ แต่อร่อยแฮะ อาหารหน้าตาดูธรรมดา แต่รสชาติกับดีถูกปาก ไม่รู้ว่าหิวหรืออร่อยจริง ๆ รู้แต่ว่ากินซะเรียบ หมูอบรสชาติกลมกล่อมไม่เค็มจนเกินไปแถมมีผักมาตัดรสเค็มของน้ำซอส ต่อมาก็เป็นแซนวิชหน้าตาพื้น ที่มาพร้อมกับชีสและบาโลนาแบบไม่หวงของ ยิ่งเทียบกับแซนวิชที่เคยกินตามร้านสะดวกซื้อ บอกเลยว่าอันนี้อย่างเทพ อันนี้อย่าง... ต่อมาก็ของหวาน ชิ้นเล็กไปหน่อยทำให้ไม่สามารถบอกได้...

สัปดาห์ที่แล้วมีโอกาสตอนรับคุณเพื่อนจากเมืองหลวง ถึงแม้คุณเพื่อนจะชุบตัวอยู่ที่นั่นมานานนม แต่ก็หาได้เปลี่ยนแปลงรากเหง้าและรสนิยมได้ เมื่อลงเครื่อง จึงตรงดิ่งพาไปยังร้านส้มตำปลาร้าสุดนัวอย่าง เจ๊ไก้ สาขา 2 เพื่อปลุกพลังและกระแสปลาร้าในเส้นเลือดให้คืนชีพ หลังจากจัดการอาหารคาวจนหมดแล้ว เพื่อนของผมผู้มีกะเพาะแยกระหว่างของคาวและหวาน ก็ได้เปิดระบบหาของหวานโดยอัตโนมัติ ร้านที่ถูกเลือกก็คือ ร้านเน้นนม (NENNOM) นั่นเอง   ร้านเน้นนม ที่เป็นเป้าหมาย อยู่ตรงข้ามกับส้มตำเจ๊ไก่พอดี ถ้าขับรถอาจไม่ทันสังเกต แต่ถ้านั่งเล็มส้มตำหล่ะก็ ไม่เห็นคงตาถั่วขั้นรุนแรง... พอจ่ายเงินค่าส้มตำเสร็จก็ได้เวลาบุกข้ามถนนไปในร้าน เปิดประตูเข้าไปก็จะเอ๋กับเมนูอันใหญ่ยักษ์ข้างกำแพง ตัวช่วยในการเลือกเครื่องดื่ม/อาหาร ในเครื่องดื่มในร้านก็แบ่งเป็นกาแฟต่าง ๆ เครื่องดื่มใส่นมอย่างพวกโกโก้หรือนมเย็น และขนมปังชนิดต่างๆ น่าเสียดายที่ไม่มีเวลาเท่าไหร่เลยได้กินเครื่องดื่มคนละแก้ว โดยรอบนี้ผมสั่ง นมช็อคชิพปั่น บอกเลยว่าโอมากครับ หวานกำลังดี และความกรุบกรอบของช็อคชิพทำให้กินเพลินเลยทีเดียว เวลาผ่านไปไวมาก ก็ได...

สัปดาห์ที่แล้วมีโอกาสไปชิมบุฟเฟต์(แบบจุกถึงคอหอย)ของเซนทาราอุดร ก็เลยมาแนะนำให้ดูกันเผื่อใครจะตัดสินใจไปกินนะครับ บอกหน่อยนึงก่อนเปิดละกันว่าไม่ค่อยได้ถ่ายรูปอาหารนะครับ พอดีความสามารถในการจัดจานไม่มี ถ่ายมาให้ดูแล้วเดี่ยวจะหาว่าไม่น่ากิน ดังนั้นรูปจึงเป็นอาหารในไลน์นะครับ พร้อมแล้วก็ไปกิน เฮ้ย ไปดู กันดีกว่าครับ โบรชัวร์ที่เป็นจุดเริ่มต้นของการกินในครั้งนี้

เมื่อวานนี้ไปกินของอร่อยมา วันนี้เลยต้องรีบมารีวิว ไม่งั้นเดี๋ยวจะได้ดองไปอีกยาว ของอร่อยที่ว่านี้ก็คือ ข้าวราดแกงกระหรี่ ไข่ข้น+ทงคัตสึ (ชื่อประมาณนี้แหละ) ซึ่งบอกได้เลยว่าอร่อยและจุใจมาก ส่วนราคานั้นก็น่าคบหา น่ารักไม่แรง เหมือนร้านอื่น รับรองว่าน้องกระเป๋ายังปลอดภัย ส่วนของหวานด้านล่างนั้น ได้กินชิมด้วยนิดหน่อย หลัก ๆ นั้น อาป๊าจัดการซะเกือบหมด ขนมปังกรอบไม่เหนียว ทำได้ดีเลยทีเดียว เสียดายว่าไอติมน้อยไปนิด กินไปกินมาเหลือขนมปังซะงั้น นอกจาก 2 จานที่โชว์รูปด้านล่างแล้วยังมีอีกหลายอย่างเลยที่อร่อย คือมาหลายรอบแล้วครับ แต่ลืมถ่ายรูป ถ้ารอบหน้าไม่ลืมถ่ายรูป เดี๋ยวจะนำเสนอเมนูอื่น ๆ ให้ดูกันครับ สำหรับรอบนี้ก็ตามนี้ละกันครับ อ้อ พูดมาตั้งนาน ลืมบอกว่าร้านชื่อ โมริ (Mori) อยู่ตรงข้ามแม่หยา ถ้าไปไม่ถูก ก็ตามแผนที่ของ Wongnai ไปได้เลยครับ ปล. ร้านนี้ใช้เวลาทำค่อนข้างนาน แนะนำให้ทำใจร่ม ๆ นะครับ ถ้าหิวมาก อาจคลั่งไปซะก่อน ข้าวราดแกงกระหรี่ ไข่ข้น+ทงคัตสึ (จำชื่อไม่ได้) จำไม่ได้ว่าชื่ออะไร แต่อร่อยครับ ไม่ควรพลาด(ถ้าท้องยังพอมีที่ว่าง)

วันนี้มีโอกาสเดินทางไปทำธุระที่สกลนคร ก็เลยถือโอกาสนี้ ชิมอาหารที่สกลซะเลย ที่นี่อาหารเวียดนามขึ้นชื่อมาก(มั้ง) ถ้าไม่ลองก็คงมาไม่ถึง หลังจากขับรถชมเมือง ตรง ๆ เลี้ยว ๆ อยู่พักนึงก็มาบรรจบที่ร้าน บิ๊กอ้วน ที่ตั้งอยู่หัวมุมถนน ที่เลือกร้านนี้นั้น อาศัยเซนส์ของหม่อมแม่ล้วน ๆ เรียกว่าหาที่กินแบบ Offline เนื่องจากว่าอาหารที่สั่งอาศัยการแนะนำของเจ้าของร้าน ทำให้ชื่ออาหารอาจไม่ค่อยแม่นนะครับ อาศัยจากประสบการณ์ สภาพหน้าร้านตอนนั่งรอของกิน